I have to go now...

photo by henry morgan

bazı yerler vardır, insana iyi gelen. 

her haliyle kendisini kabul ettiren, mutlu eden... ev özlemini, güven duygusunu tamamlayan.

bu yerlerin dışında kalanlar ise insana "gidelim buralardan" şarkısını söyletir.

aslında böyle zamanlarda insanın belki de içine bakması gerekir. gitmek istediği fiziki bir yer midir yoksa "gitmek" dediği "kendi"nden mi gitmektir.

çok karıştı bu giriş :)

şimdilerde ben kendi uydurduğum bir nakaratta "I've to go, I've to go" diye sayıklıyorum. fiziki anlamda tedbil-i mekanda ferahlık vardır diyor, kendimi başka bir yere taşıyorum. ben taşınırken 1.5 senedir söylediğimiz her söz, tüm iyi ve kötü anlarımıza verdiğimiz refleksler duvarlarda asılı kalıyor. swarovski taşlı koli getirseniz de onları yanıma almam mümkün değil, biliyorum :) ben gidiyorum ama onlar kalıyor. tıpkı benden öncekilerin bıraktığı sözler gibi... üst üste yazılmış onca söz, edilmiş onca laf... düşünsene, onca, onca harf üst üste. okumayı bilsem belki kitap olacak onca söz. 

şimdi oturup da onlar için üzülecek değilim.

ama giderayak yine de baba bir laf etmek isterim.

tüm duvarların dikkatine!

"Behlül kaçar!" :D

(bu da "gidelim buralardan")